Ja, je mag om geld vragen op jullie trouwkaart. Veel gasten vinden het prettig, want dan hoeven ze niet te gokken. Het enige wat telt is hoe je het opschrijft.
De kaart is bijna af. De datum klopt, de tekst klopt, en dan blijft die ene regel over waar niemand uitkomt: de cadeautip. Jullie willen liever een envelop dan een saladeschaal, en tegelijk wil je niet klinken als een collectebus.
Je mag het gewoon vragen. Veel stellen wonen al jaren samen tegen de tijd dat ze trouwen, en die hebben geen tweede broodrooster nodig maar wel een nieuwe keuken of een verbouwde zolder. Er bestaat geen regel die voorschrijft wat je wel en niet op een uitnodiging zet.
Er is eigenlijk maar één manier om het fout te doen, en dat is je gast het gevoel geven dat hij moet. Zolang je duidelijk bent over wat jullie fijn vinden en de ander vrijlaat, zit je goed.
Het ongemak zit bij jullie, niet bij de gast. Jij hoort in je hoofd al hoe een tante aan de telefoon zegt dat ze het tegenwoordig ook maar wat vinden. Ondertussen staat diezelfde tante in een winkel met een schaal in haar handen en denkt: zouden ze deze al hebben?
Dat is precies wat een cadeautip oplost. Gasten willen iets geven, ze weten alleen niet wat. Zonder een zin van jullie kant kopen ze iets op goed geluk en hopen ze er het beste van. Met een zin van jullie kant weten ze het, en zijn ze opgelucht dat ze niet hoeven te raden.
Onderaan, bij de praktische informatie over tijd en plaats. Niet bovenaan en niet naast jullie namen. Een uitnodiging nodigt uit; de cadeautip is een voetnoot bij die uitnodiging. Kies je voor een papieren kaart met een los insteekkaartje, houd er dan rekening mee dat daar drukwerk bij komt en soms extra porto, en de kosten van een trouwkaart tellen sneller op dan je denkt.
Eéén of twee zinnen is genoeg. Hoe langer de tekst, hoe nadrukkelijker het verzoek wordt, en dat is het tegenovergestelde van wat je wil. Maak je een digitale trouwkaart, dan zet je de cadeautip gewoon in de tekst van de kaart, onderaan bij de rest van de praktische informatie. Iedereen die de kaart opent ziet hem staan, en hij neemt de uitnodiging niet over.
Kies zelf hoe direct je wil zijn. Onderstaande zinnen kun je overnemen of aanpassen. Ze werken allemaal volgens hetzelfde principe: het verzoek en de uitweg staan in dezelfde adem.
“Jullie aanwezigheid is voor ons het belangrijkst. Wie daarnaast iets wil geven: een envelop vinden we fijner dan een cadeau.”
“We hebben samen al een huis vol. Mocht je toch iets willen geven, dan is een bijdrage het fijnst.”
“Kom vooral gewoon. En wie iets kwijt wil: een envelopje maakt ons blij.”
Deze toon houdt het klein en laat in het midden waar het geld heen gaat. Fijn als jullie het spannend vinden, minder concreet voor de gever.
“We sparen voor een nieuwe keuken. Wie daaraan wil meedoen: heel graag. Wie liever iets uitzoekt: ook goed.”
“Na de bruiloft gaan we op reis. Een bijdrage daaraan maakt die reis nog iets mooier, maar kom vooral gewoon.”
“We verbouwen de zolder tot logeerkamer. Wie meebetaalt, mag er als eerste slapen.”
“Onze tuin is nog een zandbak. Alle hulp daarbij is welkom, in welke vorm dan ook.”
Een doel noemen werkt het best van alle varianten. Je gasten geven dan niet zomaar geld, ze geven mee aan iets. Houd het wel bij het doel zelf: een streefbedrag of een teller die volloopt maakt van jullie bruiloft een inzamelingsactie.
“Eerlijk is eerlijk: een envelop is bij ons welkomer dan een pan.”
“Liever geen cadeaus, wel envelopjes. Dan kunnen we sparen voor ons huis.”
“We hebben alles al, behalve een dakkapel. Doe daar iets mee, of doe niets en kom dansen.”
Direct mag prima, zolang de zin licht blijft. Het scheelt iedereen gedoe, en wie het per se anders wil doen, doet dat toch wel.
Dan is duidelijkheid nog belangrijker. Wie alleen “geen cadeaus” op de kaart zet, krijgt cadeaus, want een deel van je gasten komt nu eenmaal niet met lege handen aanzetten. Zeg er dus bij wat je wél fijn vindt.
“We willen echt niets. Kom, eet, en dans tot het licht wordt.”
“Wie iets kwijt wil: doneer aan [goed doel]. Wij hebben alles wat we nodig hebben.”
Rijm is de klassieke valkuil. Een versje over een spaarvarken maakt het verzoek niet zachter, alleen langer, en iedereen hoort dat er iets ingepakt moest worden. Schrijf het gewoon op zoals je het zou zeggen.
Noem ook geen bedragen. Zodra er een getal op de kaart staat, is jullie feest een entreeprijs geworden en gaan gasten rekenen wat hun couvert ongeveer kost. Datzelfde geldt voor een cadeautip die bovenaan de kaart staat of in dikke letters, en voor zinnen zonder uitweg. “Wij ontvangen graag geld” klinkt als een mededeling van de gemeente. Zet er één vriendelijke halve zin achter en het probleem is weg.
En verder: laat het los. Een enkeling geeft toch een servies, omdat hij dat nou eenmaal leuker vindt. Daar zeg je hartelijk dank voor, en dan zet je het in de kast van de logeerkamer die jullie van de rest hebben betaald.
Wil je een digitale trouwkaart maken? Op trouwkaarten.online maak je er een in een paar minuten — met online RSVP, een agenda-knop, routenavigatie en een online gastenboek. Ontwerpen is gratis; je betaalt pas als je klaar bent om te versturen. Of maak vrijblijvend een eerste ontwerp en ontdek hoe eenvoudig het is.
Ja. Er bestaat geen regel die het verbiedt, en veel gasten vinden een cadeautip prettig omdat ze dan niet hoeven te raden. Het gaat om de formulering: laat in dezelfde zin merken dat het mag en niet moet.
Onderaan, bij de praktische informatie over tijd en plaats. Houd het bij een of twee zinnen, zodat de uitnodiging zelf voorop blijft staan.
Noem waar het geld heen gaat en laat je gast vrij. Bijvoorbeeld: "We sparen voor een nieuwe keuken. Wie daaraan wil meedoen: heel graag. Wie liever iets uitzoekt: ook goed." Vermijd rijm en noem geen bedragen.
Zeg er dan bij wat je wel fijn vindt, anders komen mensen alsnog met iets aanzetten. Denk aan: "We willen echt niets. Kom, eet, en dans tot het licht wordt." Of verwijs naar een goed doel waar gasten aan kunnen doneren.
Ja. Je zet hem in de tekst van de kaart, onderaan bij de praktische informatie. Iedereen die de kaart opent ziet hem staan, zonder dat er een los kaartje bij hoeft.